Αντώνης Σαμαράς: Ο καλύτερος σύμμαχος του Τσίπρα

Πώς άφησε στον πρωθυπουργό το πλεονέκτημα της "εθνικής συνεννόησης"

Όλη η Ελλάδα είδε χθες το… γεμάτο έντονη συναισθηματική φόρτιση μήνυμα αποχώρησης του Αντώνη Σαμαρά από την ηγεσία της ΝΔ. Ο μέχρι και χθες αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ακόμη και την ύστατη στιγμή, δεν έδειξε την πολιτική γενναιότητα και ειλικρίνεια να μιλήσει στους πιστούς ψηφοφόρους του κόμματός του, αλλά και στο σύνολο της κοινωνίας γενικότερα, για τα τραγικά λάθη στα οποία υπέπεσε στο διάστημα της πρωθυπουργίας του (τα οποία έφεραν τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία), καθώς και μετά την ήττα της 25ης Ιανουαρίου. Το χειρότερο δε, είναι ότι τα σημαντικότερα εξ αυτών συνέπεσαν χρονικά με την κρίσιμη περίοδο που προηγήθηκε του δημοψηφίσματος.

Την «καυτή» εβδομάδα που πέρασε, αγνοώντας όσους του μιλούσαν για τις αρνητικές εντυπώσεις που καταγράφονταν δημοσκοπικά μετά από κάθε εμφάνισή του, επέμενε να «καπελώνει» κάθε άλλη πολιτική φωνή που υπερεθμάτιζε στην ανάγκη υπερψήφισης του «ΝΑΙ» με κορυφαίο παράδειγμα την περίπτωση της παρέμβασης του πολύ πιο δημοφιλούς από τον ίδιο στους κόλπους της κεντροδεξιάς βάσης, Κώστα Καραμανλή. Ακόμη όμως και πριν από την εξαγγελία της διεξαγωγής δημοψηφίσματος από τον πρωθυπουργό στάθηκε και πάλι μοιραίος για την χώρα και την παράταξη. Ενδεικτική ήταν η συμπεριφορά του το τελευταίο δίμηνο, οπότε και μετά την δημοσκοπική κατάρρευση της ΝΔ αποφάσισε να εγκαταλείψει την φαιδρή (και εκτός λογικής όπως αποδείχθηκε) ρητορική που είχε εισηγηθεί ο Χρύσανθος Λαζαρίδης περί αριστερής παρένθεσης, επιστράτευσε την επιχειρηματολογία της εθνικής συνεννόησης.